Epstein-Barrvirus

Epstein-Barrvirus (EBV) is een herpesvirus dat in verband is gebracht met diverse ziektebeelden. Het werd ontdekt door Epstein, Achong en Barr in 1964. Onduidelijk is waarom Achong niet in het eponiem is opgenomen.

EBV veroorzaakt diverse ziektebeelden:

• Klierkoorts (Ziekte van Pfeiffer, mononucleosis infectiosa) - koorts, opgezette lymfeklieren, keelpijn;
• Lymfomen (tumoren van de lymfocyten) - oorspronkelijk werd het virus ontdekt in patiënten met Burkitt-lymfoom; het is ook ontdekt in T-cel lymfomen en in Hodgkin's lymfoom.

EBV-infectie kan worden vastgesteld met bloedonderzoek (serologie). De Paul-Bunnell test wordt specifiek gebruikt om mononucleosis vast te stellen. Minpunt aan de test is dat het allesbehalve waterdicht is. Uit onderzoek blijkt dat bij 10 à 20% van de volwassenen en 50% van de kinderen onder de vijf jaar, die besmet waren met het virus, het bezit van het virus niet kon aangetoond worden met de PBT. Bovendien is de test niet specifiek gemaakt voor mononucleosis infectiosa. Specifiekere testen zijn dus een vereiste.

Er is geen specifieke behandeling voor EBV-infectie.

Chronische EBV-infectie is lang beschouwd als een verklaring voor het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS). Inmiddels is deze veronderstelling verlaten, omdat de meeste patiënten met CVS geen aantoonbare actieve EBV-infectie hebben. Niettemin zijn de symptomen vergelijkbaar met klierkoorts, en kan klierkoorts het begin zijn van een CVS-episode.

Bron: Wikipedia