Zoals te lezen is in een ander topic is vorige week bij mijn vriendin HG vastgesteld. Dit is visueel vastgesteld, het uitstrijkje wat eergisteren gemaakt moest worden ging niet door vanwege haar ongesteldheid.

In augustus hebben wij voor het eerst sex gehad. De dagen ervoor had ik een koortslip. Mijn korte zoektocht naar besmetting toen leverde geen resultaten op, en dus ben ik met een vals gevoel van veiligheid met haar naar bed geweest.

Ik heb zelf nog nooit last gehad van mijn genitaliën.

Volgens mijn huisarts is de kans op besmetting buiten een aanval nihil, en dus zou ik sex kunnen hebben zonder condoom.

Een paar vragen die ik heb zijn voor mij van belang voor de volgende stap; verder leven.

Haar symptomen zijn bijna over, en dus wordt er weer gesproken over het hebben van sex. In enkele lotgenotenverhalen las ik over vriendjes die daarna geen sex meer wilden hebben. Ik vond dat maar raar, maar nu het puntje bij het paaltje komt betrap ik mijzelf ook op irrationele gedachtes.

In de toekomst zal sex hebben met mijn vriendin buiten een aanval volgens de huisarts nagenoeg risicoloos zijn, en volgens andere bronnen is de besmettingskans wel degelijk aanwezig.

Soms heb ik het idee dat ik het gewoon maar moet doen, en als ik daadwerkelijk HG ontwikkel (inclusief symptomen) dat ik dat dan maar voor lief moet nemen. Aan de andere kant wil ik op mijn leeftijd (23), mijzelf niet levenslang veroordelen.

Onze relatie is echt prima, maar ik vind het op deze leeftijd te naief om te denken dat ik mn hele leven bij haar blijf.

Wat zijn jullie ervaringen hiermee ?

Bij voorbaat dank,

Gert

Hallo,

jij bent degene die jouw vriendin besmet hebt met je koortslip, dat betekent dat jij het virus ook hebt, alleen op een andere plek, het enige verschil! Jullie moeten dus alleen geen seks hebben wanneer zij blaasjes heeft, want alleen dan kun je het op een andere plek krijgen, voor de rest maakt het niet uit. mensen maken er gewoon iets heel ergs van terwijl HET PRECIES HETZELFDE IS ALS EEN KOORTSLIP, alleen de plek is anders.
En of het nou type 1 of 2 is maakt ook niet uit, de meeste mensen80% of meer weten niet eens dat ze het virus bij hun dragen.

groetjes

Dag Mariska,

Wat je dus zegt is dat ik het risico zou moeten aanvaarden, en ik dus sex kan hebben zonder condoom als ik dat wil ?
Een koortslip vind ik niet zo erg, en als het beneden zit dan ziet niemand het tenminste

Wat ik me verder nog afvroeg is of het wel onomstotelijk vaststaat dat ik mijn vriendin heb geinfecteerd. Het zou in theorie al langer in haar lichaam aanwezig kunnen zijn voordat het tot uiting is gekomen, toch ? De tijd tussen de enige aanwijsbare keer dat ík het heb overgedragen is nu dus 5 maanden. Een vorig zoenvriendje van haar zou dus ook de dader kunnen zijn.

Het is natuurlijk moeilijk voor mij in te schatten wat de gevolgen zijn van een infectie. Gelukkig maak ik uit jouw woorden op dat het wel meevalt, en mijn conclusie is danook dat de voordelen van sex zonder condoom het wellicht winnen van het minimaal verhoogde risico. Tijdens de aanval laten we het maar even achterwege, dat moet ook kunnen.

Het lastigste vind ik nog dat haar zusje nu een beetje puberaal begint te doen met het scheiden van make-up, bestek, enzovoort.

Bedankt voor de reactie Mariska.

Gert

Dag Gert,

ik ben pas nieuw hier, maar heb de laatste week al ongelooflijk veel informatie doorzocht. Ik probeer meer te weten te komen van dokters, maar het is moeilijk aangezien ik voor een lange periode in het buitenland zit, en het is niet bij de deur. Moeilijke tijden voor mij dus . Ik ben trouwens een meisje van 21.

Ten eerste ben je inderdaad niet echt zeker of jij het bent die de herpes aan je vriendin gegeven hebt. Ten tweede staat de herpes nog niet onomstotelijk vast (een onderzoek van vocht is pas het échte bewijs zegt mijn dokter thuis), dus ook al lijkt het al duidelijk te zijn, ik zou nog even wachten op de resultaten van vocht uit de blaasjes of zweertjes. Desnoods wacht je hiervoor op een volgende aanval. Nuja, een volgende aanval is des te meer bewijs dat het herpes is. In die tussentijd zou ik dus zeker een condoom gebruiken, als je van plan bent nog seksuele betrekkingen te hebben.

Ik begrijp je angst volledig. Je bent nog heel jong en het is toch iets dat je je hele leven meedraagt. Langs de andere kant is het virus voor vrouwen vaak veel problematischer dan voor mannen. Het is wikken en wegen natuurlijk, en neem daar zeker je tijd voor. In een relatie moet je er regelrecht voor gaan, en leven met herpes is best te doen (hoor ik zeggen, want ik hoor er zelf maar pas bij natuurlijk). Als je je vriendin graag ziet, zou het een stommiteit zijn omwille van herpes een mooie relatie te laten schieten. Het is zo gemakkelijk over te dragen, zoveel mensen hebben het, zelfs met condoom is het soms niet te vermijden. De medicijnen om eventuele pijn te verzachten zijn al erg ontwikkeld, dus eigenlijk veroorzaakt de ziekte relatief weinig last (al hangt het af van het aantal opstoten natuurlijk).

Een andere mogelijkheid is de relatie gewoon voorlopig op een relatief veilige manier verder te zetten en dus altijd met condoom te vrijen, tot je er zelf wijzer uit geworden bent, of tot er meer duidelijkheid is. Ik denk dat de besmettingskans dan uitermate klein is, buiten een aanval natuurlijk. Maar het kan natuurlijk altijd, dat moet je beseffen. Misschien spreek ik nu zelf te veel vanuit mijn standpunt, en vanuit de hoop dat ook ik iemand zal vinden die zich ermee kan verzoenen, maar het is "maar" herpes. Er bestaan veel ergere dingen en ik ben ervan overtuigd dat dit in een gezonde relatie te overbruggen valt.

Sommige mensen zullen nooit weten van wie ze de besmetting hebben, en ook al is het interessant om weten, een echte rol zou dit niet mogen spelen in je beslissing vind ik persoonlijk. Het is niet relevant en het heeft geen zin om erover te blijven piekeren, de situatie is zoals ze is.

Ik hoop dat je iets aan mijn gedachtegang gehad hebt, maar het blijft natuurlijk moeilijk. Ik vind wel dat het feit dat je zo actief bent op deze site en er zo over piekert, aangeeft dat je er op een heel volwassen manier mee omgaat, en dat je er echt mee inzit. Ik ben ervan overtuigd dat je de juiste beslissing zal maken, wat die ook moge zijn.

Groetjes