Hoi allemaal,

Ten eerste hier mijn verhaal:

Ben er nu 2 weken achter gekomen dat ik herpes heb, jesus wat???? Je leest er heel veel over en dan slaat de bom eigenlijk wel in, heel je leven in je lichaam, f*ck! Daarbij komt ook nog is dat ik het heb gekregen van mijn inmiddels ex-vriendin, zij vond het nodig om vreemd te gaan en liep deze besmetting op, dubbel genaaid dus!

Maar ja, nu hè.....

Moet zeggen dat ik de erg milde vorm heb, daar ben ik dan wel weer blij mee, hoe je dat dan ook kan zijn. Alleen last van blaasjes en geen pijn ect... Je gaat nadenken hoe dat nu verder moet.... Ja dat ik zelf last heb kan ik nog accepteren, maar het besmettelijk zijn voor andere, het je potentiele liefde moeten vertellen voordat je nog intiem bent geweest, hoe pak je dit in godsnaam aan. Ik weet je blijft altijd dezelfde persoon, kan alles nog steeds doen als zonder het virus. Maar ga je nog je liefde van je leven vinden??? Zijn er mensen die hier raad mee weten, zelf positieve ervaringen qua vertellen en liefde hebben en ook negatieve, hoe zou je het anders doen. Wat zijn de ervaringen, hoe kijken mensen je aan, hoe reageren ze????

Heb heel erg de behoefte om er iets over te horen en het liefst positief in hoeverre het mogelijk is!

Groetjes,

Een man in de put toch wel.

nja ik heb het zelfde gevoel als jou ik ben er sinds vanochtend achtergekomen dat ik ook herpes heb
mijn eikel heeft een andere kleur en ik heb nu kleine littekentjes op mijn penis

en het probleem is ik heb nog nooit geneukt..
ga ik nu als een maagd door het leven of krijg ik iemand
die ook herpes heeft of hoe moet je erachter komen dat de andere herpes heeft zodat je met een gerust hart kan zeggen
dat je het ook hebt ik weet het egt niet meer
ik heb het ws gekregen van een vriend van mij die dronk uit een glas en die gaf het toen aan mij en toen kreeg ik het genitaal heel kut allemaal maarja wat doe ik eraan het voelt nu alsof ik geen toekomst meer heb nergens meer om voor te leven

Hoi,

Denk dat je je over de liefde echt niet druk hoeft te maken. Ik ben ook recent besmet, maar ik zie het zo: Op het moment dat je het verteld, en degene laat je vallen als een baksteen, dan is ze je nooit waard geweest....Dan ging het om iets anders dan jij als persoon/individu

Er lopen genoeg vrouwen/mannen met met verstand en relativeringsvermogen rond in ons landje...

Jij bent nog steeds jij. Das niet veranderd. Dus als iemand jou aardig vind om hetgeen wie je bent, dan is het toch goed zo? Dat gaat echt niet veranderen op het moment dat je zegt dat je herpes hebt...

boldg

Hey,

Denk dat ik weet hoe je je moet voelen.
Zo vraag ik me net zo goed af, juist als het om relatie's gaat, kan en mag ik dan nog wel gewoon van de sex genieten?
De gedachte het risico te lopen dat je misschien wel de liefde van je leven besmet met iets waar je zelf ook niet om gevraagd hebt...
Steeds zeg ik tegen mezelf, t kan nog erger...?!
Toch?

Groetjes B

Hoi,ik ben Melinda 22jr.

Ik denk dat het een heel moeilijk onderwerp blijft,ik heb nu sinds anderhalf jaar herpes en durf en met niemand over te praten,had onveilige sex met mijn ex vriend maar was blijkbaar niet de enige..
Maar hoe vertel je aan je nieuwe partner dat je herpes hebt??

Het klopt dat degene van wie je houd je niet zou moeten laten vallen,maar moet diegene dan wel het risico nemen om besmet te worden??

Weet je wat het is, op het punt komen dat iemand van je gaat houden kost tijd en in die tijd heb je waarschijnlijk ook sex. Dus wanneer ga je het zeggen, als je weet wanneer je hem kan vertrouwen of voor het punt dat er dus sex gaat komen.....

Is idd moeilijk, maar denk als je de persoon uitlegd dat het een huidziekte is, die kan opspelen en dan ook besmettelijk is en anders met condoom die besmetting heel klein is, is het wel wat beter te begrijpen voor de ander....

Hallo,

Graag wil ik hier op reageren. Ik ben een vrouw van 41,oud he haha. En ik ben dec 2008 besmet,of tenminste toen kwam ik erachter.
Ik herken jullie angst,want ik was toen 4jaar single. En dacht bij mezelf,nou dit blijft de rest van mijn leven zo. Niemand gaat met vol verstand voor mij kiezen,iemand die besmettelijk is.
Ik leerde een maand daarna iemand kennen. Heel snel ging het,we werden beste vrienden. En toen heb ik hem dit vertelt. Hij zei,ja en nu? Ik zei dat is aan jou,nee nee meisje zei hij. Jij dacht dat ik weg zou lopen he,nee hoor ik blijf.
Ja tuurlijk zei ik,wij zijn vrienden geen geliefde. Maar een paar maanden later,hebben wij een relatie gekregen. Hij heeft het gewoon geaccepteerd. Ik was angstig in het begin,en kon niet geloven dat iemand mij wilde met herpes. Maar toch het kan,hij is er nog steeds. En we wonen inmiddels samen. Ja sex is er uiteraard ook,en dat geeft bij ons geen problemen.
Wel gebruik ik altijd nog pleisters,die ik heb gekregen van de pijnpoli arts. Omdat ik zenuwpijn van onder heb overgehouden van dit afschuwelijke cadeautje wat ik kreeg van een ex.
Maar goed,nu ruim een jaar verder,heb ik zelden nog pijn. Maar ik moet wel bekennen ik denk er nog elke dag aan,en denk dat dat nooit meer overgaat. Maar goed ik kan er nu goed mee leven,en kan het delen met mijn lieffie.

Dus er zeker nog hoop ik ben het levende bewijs.

Succes allemaal...Onzeker

Hoi,
ik ben net 16, en ik weet bijna zeker dat ik HG2 heb na dagen op internet te surfen.
had 7 dagen geleden voor het laatst onvijlige seks met mijn vriend, hij wist zeker dat hij geen soa had omdat hij voor zijn vorige vriendin de eerste was en andersom ook. dus waarschijnlijk had een van de 2 een koortslip ofzo?? begrijp dat dat ook kan. nu heeft hij het gisteren met me uitgemaakt en ik heb het hem nog niet eens vertelt !! ik moet dalijk naar de dokter, maar ik weet toch zeker dat ik het heb.
4 dagen geleden kreeg ik voor het eerst pijn aan mijn liezen en kon haast niet meer zitten. ik dacht dat het gewoon was door de seks en negeerde het. de dag erna begon het pijn te doen met plassen, de dag dáárna kreeg ik last van jeuk en een schraal gevoel bij het plassen. toen merkte ik zweertjes op die ontsettend veel pijn doen! het zijn er inmiddels heel erg veel en ik kan niet meer lopen van de pijn! ik moet om de vijf minuten plassen wat onverdragelijk is !! ik moet dus 20 keer per dag in de douche om daar te plassen:( ik heb echt geen zin meer in het leven! ik kan mijn ex wel schieten
ikheb echt nog geen zin in een relatie voor het leven, dus moet ik het dan toch vertellen, of gewoon wachten tot het echt serieus is? dit word een saai leventje voor mij

veel sterkte iedereen, leven met herpes is een hel.. voor mij in ieder geval dan!

Hallo,

Ik snap iets niet, bijna de hele wereld heeft herpes 1 of 2, hoe kan het dat we zo bang zijn om het aan een nieuwe relatie te vertellen, ze hebben het waarschijnlijk toch al en dus kan die ander dan al niet meer besmet raken, je kan namelijk niet twee keer met hetzelfde besmet raken, alleen op een andere plek, maar je kunt eigenlijk gewoon onbeschermde seks hebben, alleen uitkijken met blaasjes, dan alleen niet. Ik snap het niet! En ze horen je ook niet af te wijzen eigenlijk, want het is bijna zeker dat die ander toch al herpes simplex heeft

Hey!

Ik ben het met je eens dat het taboe omtrent herpes nergens op slaat... Maar juist omdat het een taboe is, is het een lastig onderwerp. Ook omdat velen niets merken van hun herpes, of alleen een koortslip hebben. Zodra het genitaal wordt, wordt het denk ik ook ineens een stuk 'enger' en 'viezer'... Dus ik kan me dat wel goed voorstellen, dat mensen zich afvragen wat ze moeten doen met nieuwe relaties.
80% heeft inderdaad type 1, de koortslip. Maar 20% heeft de genitale variant, er zijn dus nog genoeg mensen die 'besmet' kunnen worden...

Ik denk dat je zelf verantwoordelijk bent zodra je seks hebt, en je hebt blaasjes. Als je weet dat je een uitbraak hebt. Buiten dat ben je je nu bewust van wat je lichaam kan doen bij een ander lichaam... Als iemand je echt leuk vindt, neemt hij de herpes voor lief... Het hoort dan toch bij je...

Liefs Wendy